Mooi artikel geschreven over uitzetting van wilde katten in Rijnmond. Vond ook mijn chef, de seniot persvoorlichter, evenals het hoofd Communicatie & Fondsenwerving. Eigenlijk was alleen de eindredacteur - die ik na de komende editie van Dier ga opvolgen - er niet tevreden mee. Die wil geen beeldend geschreven stuk, maar lepelt liever feiten op om als Dierenbescherming mee te schermen. Daarom had hij de volgorde der alinea's wat overhoop gehaald en wil hij extra informatie. Is een kwestie van smaak. Omdat ik het stokje dus nog niet heb overgenomen, is besloten dat mijn artikel moet worden aabepast. Kan ik mee leven. Wel weer extra werk. En het wordt er niet noodzakelijkerwijs mooier op. Zo gaan die dingen soms...

Wat heb ik toch een leuke baan! Voor een artikel in magazine Dier, het huisblad van de Dierenbescherming, ben ik vandaag langsgeweest bij de Stichting Kattenopvang Rijnmond. Het professionalisme dat ik daar heb gezien, vind ik zeer bewonderenswaardig. De inzet, de kunde, het plezier - mensen met hart voor hun werk en, vooral, voor de dieren. Hier ga ik een mooi verhaal van maken.

Even terug naar de conferentie van Eurogroup for Animals. Het voor mij meest interessante moment was mijn gesprek met Ann de Greef van de Belgische dierenwelzijnsorganisatie GAIA. Waarom? Omdat het gedachtengoed van de Dierenbescherming weliswaar nauw aansluit op die van haar benedenbuurse evenknie, maar onze visies op de te volgen strategie mijlenver uiteenliggen. Dat zij een idealistischer benadering voorstaat dan ik, bevroedde ik vanaf het moment dat zij tijdens een groepsdiscussie stelde dat GAIA nooit haar stempel zou zetten op een dood dier. Daarmee gaf zij indirect te kennen zich niet te kunnen vinden in het door de Dierenbescherming gehanteerde Beter Leven Kenmerk. De Dierenbescherming hanteert het kenmerk voor vlees afkomstig van dieren die een dierwaardiger leven hebben geleid dan dieren in de vee-industrie. Een stuk vlees met een ster betekent weliswaar dat het verschil met de vee-industrie gering is, maar toch - een eerste stap is gemakt. Twee sterren betekent dat het dierenleven duidelijk beter is geweest, terwijl biologisch vlees en vegetarische producten drie sterren krijgen.
In een pauze heb ik De Greef aangesproken met de vraag wat zij van het Beter Leven Kenmerk vind. Haar reactie was precies zoals ik had verwacht: 'Ik vind het hypocriet.'
Volgens De Greef promoot de Dierenbescherming met het kenmerk de consumptie van vlees. Bij dat standpunt bleef zij ook nadat ik haar had uitgelegd dat de Dierenbescherming dat zeker niet met het initiatief heeft bedoeld. Integendeel, zei ik, wij willen een alternatief bieden aan consumenten die met een vegetarische of biologische boodschap niet worden bereikt. Op die manier hopen wij ook bij die mensen bewustwording te creeren.
Wat doet GAIA als blijkt dat onze strategie werkt? Dan nog verdient deze wat De Greef betreft geen navolging. Zelfs niet als blijkt dat in Belgie het dierenwelzijn achterblijft bij dat van Nederland. De strategie van de Dierenbescherming doet haar denken aan een organisatie die zich tegen slavernij verzet maar wel een stempel van goedkeuring geeft aan slaven die het iets beter hebben dan de lotgenoten die de meest erbarmelijke omstandigheden hebben getroffen. Ik vind dat een vergelijking die je beter niet kunt maken.
Nogmaals, ook ik streef een samenleving na waarin het welzijn van dieren even hoog wordt geacht als dat van mensen. En ja, een vegetarische mensheid is het grote ideaal. Maar een dergelijke wereld is op dit moment een utopie. Alleen met zeer kleine stapjes gaan we voorwaarts. Het idealisme van GAIA is begrijpelijk, maar het aantal dieren dat er beter van wordt is zeer gering. Met de minder compromisloze strategie van de Dierenbescherming krijgen miljoenen dieren het in elk geval een heel klein beetje beter en lijkt de gangbare minimumstandaard in Nederland in elk geval iets hoger te worden gelegd.

Keesje is een mensendier - altijd hangt hij over mijn schouder. Soms bijt hij mij liefdevol in een hand. Dat doet pijn. Gelukkig ben ik een dierenmens.

Namens de Dierenbescherming een conferentie bezocht van Eurogroup for Animals in Brussel. Veel leuke mensen leren kennen, inzicht vergaard in de verschillende situaties op het gebied van dierenwelzijn in de verschillende landen. Dat iedereen de neus in dezelfde richting heeft staan op zo'n conferentie betekent niet dat iedereen het met elkaar eens is. Gelukkig maar. Overigens is het is me inmiddels wel duidelijk dat ik in een wereld terecht ben gekomen die op en top politiek is. Politiek is mijn passie, net als schrijven en het welzijn van dieren. Ik zit dus op mijn plek. Wie weet kom ik ooit nog eens voor langere tijd naar Brussel. Als lobbyist, of zo, of als politicus. Lijkt me wel wat. Eerst maar eens wat maken van mijn huidige baan. Wie mij twee jaar geleden, net voor mijn terugkomst naar Nederland, had gezegd dat ik in maart 2010 alweer een half jaar als onderzoeksjournalist bij de Dierenbescherming zou werken, had ik beticht van een wat al te rooskleurige kijk op de toekomst.

Typ zomaar een woord in een zoekmachine, dan kom je leuke dingen tegen. Net 'Kunst' gegoogled. Zo heb ik kennis gemaakt met het werk van de Nederlandse componist Jos Kunst. Fantastisch? Moeilijk te zeggen, nog. Waarschijnlijk niet. Interessant? Zeer zeker. Ik blijf lekker aan de oppervlakte met mijn kennis, maar vergaar steeds meer.

Verkiezingstijd. Nu moet ik mijn positie gaan bepalen. Dat doe ik niet alleen op gevoel, maar ook aan de hand van de informatie die ik peur uit relevante media. Ik heb een abonnement op NRC Next, koop af en toe een Groene Amsterdammer, lees de Telegraaf, Trouw, het Algemeen Dagblad en de Volkskrant online. Overige bronnen zijn vooral het Journaal, Netwerk, Nu.nl, NOVA, de verschillende kieswijzers en alles wat ik onder ogen krijg aan verkiezingsprogramma's, foldertjes en andere media. Alles bij elkaar voldoende om een weloverwogen keuze te maken, hoop ik. Ik weet nog niet of ik strategisch ga stemmen of toch meer principieel. Hopelijk is het mogelijk om die twee te combineren. Hoewel ik lid ben van een politieke partij, beschouw ik mijzelf als een zwevende kiezer.